FCAST #001 Современный белорусский шаманизм

Первый подкаст для нас записал музыкант Pavel Ambiont

Pavel Ambiont — FNET PODCAST 001 by Foundamental Network on  Mixcloud

Кто то назовет твой сэт этно-эмбиентом, кто-то нео-фолком и по-своему будут правы. В нём чувствуется белорусский колорит и это трудно назвать урбанистической музыкой. Согласен ли ты с этим и как тебе удалось добиться такого «фирменного» звучания?

— У міксе музыка розная, эмбіенту мала. Увогуле, гэта матэр’ял, які гучаў на фэсце ДАХ — толькі крыху адрэдагаваны. Хацелася зрабіць поўны фрыстайл — так, як нідзе больш не пайграеш. Вечарына на ДАХу была абсалютна вольная па фармаце — ўсім было пофіг, хто што іграе. Ноль прэсінгу. Таму сабраў трэкі розных сваіх праектаў — ад этна да тэхна.

Дужа сумняваўся, ці варта дадаваць spoken-word кавалкі, вершы — бо гэта вельмі асабістае і занадта шчырае. Але ў выніку спадабалася, як склаліся трэкі і словы — вырашыў гэты мікс захаваць і распаўсюдзіць. Бо больш менавіта такога не будзе. Ужо потым, праз некаторы час пасля сэту, зразумеў, што атрымаўся суцэльны музычна-паэтычны гіпертэкст — амаль усе трэкі маюць нейкія паралелі з радкамі з «цэнтральнага» вершу.

Трэк Time Shift , напэўна, адпавядае словам «пусціць часу эшэлон пад адхон». Ён як раз не агра-фолкавы, а індустрыяльна-урбаністычны — нават чыгуначна-лакаматыўны. Orsha techno, Дэтройт адпачывае… а эшэлон часу ляціць пад адхон, падарваны ляснымі фаўндаменталістамі.

When Darkness Melts — амаль ілюструе радок «калі цемра да рэшты верне зоркам кожны фатон святла»

Keywords — ключавыя, самыя галоўныя словы — «словы, што кожны чакаў»

… і гэтак далей, пашукайце паралелі самі.

Галоўная паралель — гэта сувязь паміж маёй маскай з кары і словамі «калі сосны нарэшце скінуць сваю ссохлую горкую скуру». Верш калісьці прыдумаўся, калі я разглядаў кавалак сасновай кары — проста ўгледзеўся ў ссохлую сасновую скуру — і паплылі словы. А гэтым летам, на фэсце «Вароты» знайшоў у лесе кавалак кары, з якога зрабіў маску. Можна сказаць, верш запусціў семантычныя шчупальцы не толькі ў музыку, але і ў тое, як я выглядаў і што рабіў пад час выступу. Такое нерухома-маўклівае дрэва за лаптопам.

Многія трэкі маюць пры сабе нейкую гісторыю. Напрыклад, назва першага трэка — «The Quest of Iranon» — ўзятая з апавядання Лаўкрафта — бадай што адзінага больш-менш светлага з яго твораў. Гэта гісторыя пра хлопца, які блукаў па свеце, граў на флейце і шукаў свой родны край, якога на самой справе ніколі не існавала. У трэку гучыць флейта, якая мне дасталася ад загінуўшага сябра майго бацькі.

Увогуле ў гэтым кароткім міксе нечакана шмат дыхання і голасу. І флейта ў першым трэку, вершы, яшчэ нейкае маё «ммммгммм», вашыя з Юляй галасы.

pavel ambiont — live@DACH’XI (Mageia Cerebrum) from victor orb on Vimeo.

— Ты стараешься жить вдали от больших городов и именно это, как мне кажется, многое тебе дает в творческом плане. Что дает, а что отнимает?

— Я не стараюся, проста жыву. Што дае — неабходную ізаляцыю. Без яе немагчыма нешта ствараць. Што рабіць у вялікіх гарадах? Губляць час на мітусню і непатрэбныя кантакты?

— В поэтических треках слышен довольно интересный бэкграунд. Расскажи как ты их записывал, что тебя окружало, что ты чувствовал?

— Даўно хацеў мець запісы гэтых вершаў — каб паспрабаваць нешта зрабіць з імі далей. Але не хацеў чытаць сам. Прапанаваў знаёмым, у тым ліку адной добрай спявачцы — але так нічога і не выйшла. Гэтыя запісы зрабіў выпадкова і не планаваў выкарыстоўваць. Проста аднойчы паспрабаваў успомніць свае вершы — запісаў, чакаючы аўтобуса ў бабулінай вёсцы — на пні, каля хаты. Таму вясковы саўндскейп там добра рэпрэзентаваны. Якасць кепская, і за такое чытанне ў школе паставілі б не больш за «4» — але, якая розніца, праўда?

— Планируешь ли ты сделать что-нибудь ещё в духе e-poetry?

— Нічога ніколі не планую. Нешта альбо здараецца, альбо не. Так, былі яшчэ ідэі наконт спалучэння словаў і гукаў. Але вершаў, на шчасце, даўно не пісаў. Прынамсі настолькі глыбокіх і сур’ёзных. Мабыць і цікава некаму іх пачытацьпаслухаць — нават мне самому («вось яно як бывае… няўжо гэта мае словы?») — але пісанне вершаў, на маю думку, гэта нешта хворае. Тое, што гучыць ў гэтым міксе — было напісана некалькі год таму, у вельмі эмацыйна напружаны час, не вельмі светлы. Менавіта ў такія часы прарываюцца метафары і рыфмы — але гэта балюча, і я рады, што зараз такога «натхнення» не здараецца.

Але нядаўна я паказаў яшчэ адзін свой тэкст знаёмаму з Амерыкі — Джонатану з рок-гурта The Velcro Leaves. Гэта даволі прыгожы кавалак тэксту на ангельскай мове — літаральна пара радкоў. Джонатану спадабалася — нават сказаў, што з гэтага тэксту магла б атрымацца добрая песня,. Паглядзім, што выйдзе.

— Цi сустрэнуцца нашi атамы?

«Атамаў» няма. І «нас» таксама. У міксе — не ўвесь тэкст вершу. Там далей ёсць адказ:

Не-не-не.
Нуль верагоднасці.
Не сустрэцца нам па-за межамі
той наўскось заштрыхаванай вобласці
перасечання нашых (х)мараў-душ.

Other links:
Kava z ma?akom
Kali sosny narešcie skinu?

http://soundcloud.com/pavel_ambiont
http://soundcloud.com/nie_artyst
http://soundcloud.com/rhythm_research

беседовал
Виктор Каменецкий